> > > เรื่อง...พลทหารหมอย.... > > > กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพระราชา อ๊อด องค์หนึ่ง มีพระธิดา กุ้งกิ้ง > >ที่สวยมาก > > > มีปราสาทที่ใหญ่โตสวยงาม อยู่มาวันหนึ่ง พระราชาอ๊อดได้รับทหารใหม่ > > > เข้ามาทำงานในวัง 1 คน เดิมเรียกกันว่าทหาร มิก > >แต่ด้วยความไม่พอใจในความบ้ากามของ > >ทหารใหม่ (แถมยังมีชื่อจริงคล้ายลูกสาวตนอีก) > > > กลัวว่าจะมาทำอะไรลูกสาวตน จึงตั้งชื่อใหม่ให้ทหารคนนั้นให้น่าเกลียดว่า > > > /'/ หมอย/'/ > > > ทหารมิก หรือทหาร หมอย ทำงานอยู่ในวังแห่งนั้น เห็นพระธิดาที่งดงามทุกวัน > > > จนรู้สึกหลงรักพระธิดาขึ้นมาจับใจ > > > จนวันหนึ่ง /'/ หมอย/'/ ตั้งใจว่าจะต้องเผด็จศึกพระธิดาให้จงได้ > > > คืนนั้นเอง /'/หมอย/'/ ได้สำรวจปราสาทอย่างละเอียดจนรู้ว่า > > > พระธิดาจะนอน ห้อง 339 ของประสาท ห้อง 246 เป็นห้องพระราชินี > > > พระราชาจะนอน ห้อง 247 /'/หมอย/'/ จึงปีนข้ามหอพักที่ตนพักอยู่ ข้ามไปยังปราสาท > >และขึ้นไปยังชั้น 3 > > > หวัง ลักหลับธิดากุ้งกิ้งกลางดึก > > > แต่เมื่อ /'/ หมอย/'/ ปีนจาก 305 ไปหาที่ 339 > >ไปถึงห้องธิดากุ้งกิ้งกลับผิดคาดเพราะธิดากุ้งกิ้ง > >ยังไม่หลับ > > > และหันหน้ามาทางหน้าต่างพอดี ธิดากุ้งกิ้งจึงร้องขึ้นว่า > > > /'/เสด็จพ่อเพคะ หมอยขึ้นเพคะ/'/ > > > พระราชาอ๊อดได้ยินดังนั้นจึงตะโกนกลับมาว่า > > > /'/มันเป็นเรื่องธรรมชาตินะลูก/'/ > > > ทหาร /'/ หมอย/'/ ตกใจมากจึงร่วงตกจากชั้น 3 ผ่านชั้น 2 > > > ราชินี (แห่ง) ฝน เห็นพอดีจึงตะโกนไปว่า > > > /'/เสด็จพี่เพคะ หมอยร่วงเพคะ/'/ > > > ราชาอ๊อดจึงตะโกนกลับไปว่า > > > /'/มันก็เป็นเรื่องธรรมชาติอีกนั่นแหละ เราแก่แล้วนะแม่/'/ > > > ทหาร /'/ หมอย/'/ ตกลงถึงพื้นชั้น2 ดังพลั้ก กระเด็นไปถึงหน้าห้องราชาพอดี (ปราสาทแห่งนี้ > >ห้อง 246 กับ 247 อยู่ห่างกันพอสมควร) > > > ราชาเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นจึงตะโกนสั่งทหารในวังด้วยความโกรธว่า > > > /'/ทหารทั้งหมดกำจัด /'/หมอย/'/ เดี๋ยวนี้/'/ > > > เมื่อสิ้นคำสั่งราชาทหารทั้งวังก็นั่งลงจัดการถอนหมอยของตนเองตาม ๆ กัน > > > ทำให้ทหารมิก เอ้ย ทหาร /'/หมอย/'/ > >ตัวแสบหนีจากวังได้อย่างปลอดภัยไม่มีใครจับตัวได้
