ขอบคุณพี่ๆ ทุกท่านด้วยนะคับ ผมพึ่งกลับมาจากบ้านคุณยายวันนี้เอง น้าๆ ป้าๆ ลุงๆ ของผมเค้าเก็บคุณยายไว้ 1ปี (ไม่มีอะไรจะบอก นอกจากผมคิดถึงคุณยาย) ผมมีเรื่องจะเล่าให้พี่ๆ ฟังด้วยนะคับ หลังจากคุณยายเสียได้เพียง 2 วัน คุณแม่ของผมก้อให้ขับรถกลับไปเอาของที่บ้าน กรุงเทพฯ (บ้านคุณยายอยู่สมุทรสงคราม) พอผมขับรถถึงบ้าน คุณป้าที่เป็นแม่บ้านก้อทำงานบ้านตามปกติ ผมเองก้อเปิดประตูเข้าไปในบ้านได้กลิ่น สาบเหมือนกลิ่นศพ ผมเลยถามป้าแม่บ้านว่า "ได้กลิ่นอะไรตุๆหรือเปล่า" ป้าแม่บ้านเค้าบอกว่าไม่ได้กลิ่นอะไรนิ และกลิ่นก้อเริ่มหายไป ผมเองก้อไม่ได้เอะใจอะไร ก้อเก็บข้าวของใส่กระเป๋าเพื่อเอาไปให้คุณแม่ที่คอยดูแลงานศพคุณยายที่สมุทรสงคราม และจนถึงวันนี้วันเก็บศพของคุณยาย ต้องเปิดฝาโลงเพื่อประกอบพิธีกรรมต่างๆ กลิ่นที่ออกมาจากโลงของคุณยาย ก้อคือกลิ่นเดียวกับที่ผมได้กลิ่นตอนมาเก็บของที่กรุงเทพฯ ผมจึงรู้สึกว่ายายมากับผม อยู่กับผม และคอยเป็นห่วง ลูกๆ หลานๆ ทุกคน ผมเองก้อเป็นตากล้องคอยถ่ายรูป เก็บภาพต่างๆ และได้ถ่ายรูปคุณยายไว้ ภาพสุดท้ายที่ผมได้ถ่ายเก็บไว้คือ คุณยายนอนนิ่งๆ เหมือนกับคนนอนหลับธรรมดา มีรอยยิ้มเล็กที่ใบหน้า และสุดท้ายนี้ผมไม่มีอะไรจะบอกนอกจาก "ผมรักยาย และจะดูแลคุณแม่ให้ดีที่สุดตามที่คุณยายเคยบอกไว้"
เสียใจด้วยคับเอ อย่าคิดมาก ท่านจากไปแล้วก็ขอให้ เก็บสิ่งดีๆความทรงจำที่ดีๆไว้ แต่คนที่ยังอยู่ก็อย่าลืม ใส่ใจดูแลท่านด้วยเหมือนกันนะ......สู้คับ
เหมือนตอนย่าผมเสียเลย ได้กลิ่นเหมือนกัน...... และที่สำคัญแม่ผมเห็นเต็มๆตาเลยตอนเปิดหน้าต่างไปดู(เพราะหมาเห่า)....ย่านี่.. จนทุกวันนี้แม่ไม่กล้าเปิดหน้าต่างออกตอนกลางคืนอีกเลย.