จดหมาย..จากคุณลูก กราบเท้าคุณพ่อคุณแม่..ที่เคารพ คุณพ่อคะ.. คุณแม่คะ เป็นอย่างไรบ้าง..สบายดีหรือเปล่าคะ ผ่านมาเกือบครึ่งปี..ตั้งแต่หนูเข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ หนูไม่ได้ติดต่อคุณพ่อคุณแม่เลย หนูอยู่ที่นี่..สบายดี พี่มาก..เค้ารักหนู..และดูแลหนูเป็นอย่างดี สงสัยหรือคะว่า..พี่มากคือใคร จำได้มั้ยคะ.. วันที่หนูจากคุณพ่อคุณแม่..ที่สถานีรถทัวร์.. เข้ามาเรียนที่กรุงเทพฯ รถทัวร์ที่หนูนั่งมาเกิดอุบัติเหตุ..ใกล้ปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่ง..ในกรุงเทพฯ หลังเกิดอุบัติเหตุ มีคนมาล้อมหน้าล้อมหลังหนู..เต็มไปหมดเลยค่ะ และมีคนขโมยกระเป๋าเดินทาง..และกระเป๋าตังค์ไป พี่มาก..เค้าเป็นเด็กปั๊มที่นั่นค่ะ พอรถชนกัน..เค้าก็เข้าไปช่วยปฐมพยาบาล เราเจอกันที่นั่นค่ะ คุณพ่อคะ..เค้าเป็นคนดีมาก เราพูดคุยกันซักครู่ใหญ่ รู้สึกถูกคอกันมาก คุณแม่ขา.. นี่แหละมั้งคะ..ที่เรียกว่า..รักแรกพบ พอเค้ารู้ว่า..หนูยังไม่มีที่พัก ไม่มีญาติ..ในกรุงเทพฯ และยังไม่รู้จะไปพักที่ไหน แถมยังบาดเจ็บ..จากอุบัติเหตุ พี่มาก..เลยชวนหนูไปอยู่ด้วยกัน..ที่หอพักใกล้ๆปั๊มน้ำมันนั้น ด้วยความตกใจ..และไม่มีที่พึ่ง ทำให้หนูรับปากพี่เค้าไป ..โดยไม่รู้ตัว แต่ว่า..คุณพ่อคะ..พี่มากเป็นคนดีมากค่ะ เค้าไม่เคยแตะต้องตัวหนูเลย เราอยู่ด้วยกันประมาณ 2 เดือน พี่มาก..จึงขอหนูแต่งงานค่ะ หนูขอโทษ..ที่ไม่ได้บอกคุณพ่อคุณแม่ก่อน แต่ด้วยความใกล้ชิด..ทำให้หนูไม่สามารถยั้งใจไว้ได้ จึงได้บอกตกลงพี่มากเค้าไป อภัยให้เรานะคะ.. นึกว่า..เห็นแก่เด็กตาดำๆ ที่จะเกิดมาดูโลกนี้..อีกไม่นานเท่าไร หนูกำลังมีหลาน..ให้คุณแม่ค่ะ คาดว่า..การเรียนเทอมแรกนี้..คงต้องพักไว้ก่อน หรือไม่ก็ต้องเลิกเรียนไปเลย เพราะว่า..หนูคงต้องช่วยพี่มากหาเงิน ก่อนที่ท้องจะใหญ่ไปกว่านี้ พอลูกคลอดแล้ว..ก็คงต้องอยู่เลี้ยงลูกอีก คงไปเรียนไม่ได้ เงินทองก็หมดไปทุกวันๆ แต่หนูก็ยังสุขใจดีค่ะ.. ไม่ต้องห่วง คุณพ่อคุณแม่..อย่าโกรธหนูนะคะ มันเป็นเรื่องสุดวิสัยจริงๆ แต่หนูคิดว่า..คุณพ่อคุณแม่คงจะให้อภัย เมื่อคลอดลูกแล้ว หนูจะพาพี่มากและลูก..ไปกราบเท้าคุณพ่อคุณแม่ที่บ้านนะคะ ที่หนูเขียนจดหมาย..มาหาคุณพ่อคุณแม่วันนี้ มีข่าวดีและข่าวร้าย..มาบอกค่ะ ข่าวดี ก็คือ ..ที่หนูเล่ามาทั้งหมดนั่น เป็นเรื่องไม่จริงค่ะ.. หนูล้อเล่นค่ะ!! ส่วนข่าวร้าย ก็คือ .. เทอมแรกหนูสอบได้ F 3 วิชา.. D 2 วิชา ..และ C อีก 1 วิชา เห็นมั้ยคะ.. มันไม่ได้ร้ายแรง..ไปกว่าที่หนูเล่ามา..ตั้งแต่ต้นหรอก ดีกว่าซะอีก..จริงมั้ยคะ ฉะนั้น..อย่าโกรธหนูนะคะ ด้วยรักและเคารพอย่างสูง หนูดาที่รักของคุณพ่อคุณแม่ ป.ล.เงินที่คุณพ่อให้มาหมดแล้วล่ะค่ะ ถ้าคุณพ่อจะเห็นใจช่วยโอนเงินเข้าให้หนูด้วยนะคะ" * * จดหมายตอบกลับ สวัสดีจ้ะ..ลูกรักของพ่อ ที่ลูกเล่ามาทั้งหมด..ตั้งแต่แรกนั่นน่ะ ทำเอาพ่อใจไม่ดี..ไปเลยเชียว พ่ออ่านจดหมายลูกได้แค่ครึ่งเดียว ก็โกรธจัด..จนไม่ได้อ่านต่อ เพราะว่าบันดาลโทสะ..ทำให้พ่อกับแม่ทะเลาะกันยกใหญ่ แม่เค้าไม่เชื่อว่าเป็นเรื่องจริง..เพราะเค้ารักลูกมาก คิดว่า..ลูกคงจะไม่ทำให้เค้าผิดหวัง แต่พ่อก็โมโหซะ..จนลืมตัว ทะเลาะกับแม่อย่างแรง ลูกก็รู้ว่า..แม่ป่วยเป็นโรคหัวใจอยู่ พ่อผิดเอง..ที่ไม่รู้จักคิดรู้จักยั้งความโกรธ เราทะเลาะกันแรงมาก จนแม่เค้า......ล้มลง..หัวใจวาย ยาที่เคยมีอยู่ในบ้าน..ก็หาไม่เจอ พ่อพาแม่แกส่งโรงพยาบาล..ก็สายไปซะแล้ว พ่อกำลังเศร้ามาก..คิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มันเกิดจาก..พ่อไม่อ่านจดหมายของแกให้จบซะก่อน แม่แก..ก็เลยมีอันเป็นไป อ้อ..พ่อมีข่าวดีและข่าวร้าย..สำหรับลูก ข่าวดี คือ.. แม่แก..ยังอยู่สบายดี..ไม่มีอะไร พ่อล้อเล่น!! ข่าวร้าย คือ.. แม่เค้าเสียไพ่..เลยไม่มีเงินส่งไปให้ลูก แต่มันก็ยังดีกว่า..ที่แม่เค้าจะเป็นอะไรไปใช่ไหมล่ะ หวังว่า..ลูกคงอ่านจดหมายจนจบนะ ไม่ใช่ตกใจ..ตะลีตะเหลือก..ไปฆ่าตัวตายซะก่อน รักลูกมากจ้ะ พ่อ ** พอกันเลย.. พ่อ-ลูก
