พิชิตเนิน1408...เยือนเชียงคานเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

สวยดีพี่โด เคยไปตอนหน้าฝนเฉอะแฉะมาก แต่เขียวขจีเลย แต่ไม่ได้ขึ้นไปแบบพี่โดนะ

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

:coolly-0009:เจ๋งว่ะพี่โด แม๊ ลืมบอกว่า ถ้าถึงเนิน 1408 แล้ว

ช่วยตะโกนชื่อหนูหน่อย:coolly-0045:

จะได้รู้สึกว่าไปด้วย ฮิฮิฮิ :coolly-0044:

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

เอา...มาต่อกัน...

หลังจากท้องอิ่ม ตาก็หย่อน ประมาณ 5-6โมงก็เริ่มมืดเราก็มานั่งคุยกะพี่เพง แกว่าแถวนี้ยังมีสัตว์ป่าอยู่พอสมควร เสือ เลียงผา อีเห็น ยังพอมี แต่เสือจะไปมาระหว่างไทย-ลาวไม่ค่อยเจอฝั่งไทย นานๆทีถึงจะได้เห็นบ้าง พี่เค้าบอกว่าดึกๆให้ลองฟังดีๆ จะได้ยินเสียงเลี้ยงผาอย่างชัดเจน เพราะบริเวณนี้เป็นผาสูงชัน เป็นแหล่งที่อยู่ของมันอย่างดี และเราก็ได้ยินจริงๆครับมันร้องลั่นป่าทั้งคืนเลย...

ไม่นานเราทั้งคู่ก็ขอตัวไปนอนเพื่อลุ้นว่าจะได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นไหม...แต่เรื่องดูดาวคงต้องตัดไปครับ ฟ้ายังไม่เปิดระอองฝนก็ยังตกอยู่ทั้งคืน...คืนนี้เราถึงกับต้องสวดมนต์ขอเจ้าป่าเจ้าเขา เพื่อให้พรุ่งนี้ฟ้าเปิดเพราะดั้นด้นขึ้นมาด้วยความลำบาก อยากจะได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นสักครั้ง...
......แล้วเราก็หลับไปด้วยความเหนื่อยล้า....

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

​

ฉากที่3. ลุ้นพระอาทิตย์ขึ้น-กลับสู้พื้นราบ-ไปภูหัวฮ่อม...
28-12-2551
เช้าวันรุ่งขึ้น "หมดสิทธิ!!!" สมชื่อ นาแห้ว...แห้วจริง ๆ ครับยังไม่ออกจากเต๊นท์ก็รู้ เพราะยังได้ยินเสียงระะอองฝนตกลงเต๊นท์ไม่ขาดสาย...
OK.ไม่เป็นไร ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร... เราก็เลยแก้เซงด้วยการออกไปเก็บภาพเพิ่มเติมจากเมื่อวาน วันนี้พี่เพงเดินมาบอกว่า เมื่อคืน ฟ้าเปิดตอนตี1 ดาวเต็มฟ้าเลย ว่าจะมาปลุกแต่ ไม่ทันไรฝนก็ลงมาอีกเลยไม่ได้ดูกัน แกบอกว่าเปิดแปบเดียว ไม่กี่นาที....

​

หลังจากเก็บภาพเสร็จเราก็หาข้าวกิน มื้อนี้ข้าวเหนียวล้วนๆครับ กับมาม่า ไม่มีผักดอง ไม่มีน้ำพริก และก็ปรึกษากันว่าเที่ยงวันนี้พวกเราจะลงภู สู่พื้นราบ คงไม่รอดูอาทิตย์ขึ้นอีกคืนแน่...

เราตัดสินใจกลับอีกทางเพื่อที่จะได้เก็บภาพใหม่ๆ บ้าง เพราะจะให้กลับทางเก่าก็คงไม่มีอะไรให้ถ่ายรูปแล้ว เราเลยบอกพี่เพงว่าวันนี้เราจะลงอีกทาง ที่บ้านห้วยน้ำผัก ลงไปถึง จะให้รถของอช.มารับ เสียค่ารถ 400 บาท ตามที่ได้ตกลงกะเจ้าหน้าที่ข้างล่างใว้...แล้วเราก็ลงภู........

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

​

ทางลง นี้ค่อนข้างลำบากมากครับ ระยะทางชันมากๆ บางช่วงต้องไต่ราวไม้ที่ทำขึ้นใว้ จับไม่ดีก็มีสิทธิกลิ้งไปลงตามแรงโน้มถ่วงได้...

ระยะทางลงเดินกี่เมตรไม่ทราบได้ แต่เวลาที่ใช้ ถ้าเดินอย่างเดียวเลย2-3ชั่วโมงก็ลงถึงหมู่บ้านได้ แต่ถ้าเรื่อย ๆ ก็3 ชั่วโมงขึ้นไปครับ....
14.15น.เราก็มาถึงพื้นราบ เป็นบริเวณไร่ข้าวโพดของชาวบ้าน เป็นทางเดินเข้าสู้บ้านห้วยน้ำผักครับ อีก1000 เมตรถึงหมู่บ้าน
เราเดินเล่นถ่ายรูปรอให้เจ้าหน้าที่ขับรถมารับ ประมาณชั่วโมงเจ้าหน้าที่ก็มาถึง รับพวกเราผ่านบ้านห้วยน้ำผัก มุ่งเข้าสู่อุทยาน ประมาณ 6กิโล ทางแถวนี้ลาดชันและโค้งสลับซับซ้อนมากครับ ปวดหัว หูอื้อเลย....

ถึงอุทยาน อาบน้ำ(คราวนี้ขออาบน้ำอุ่น)เค้าใช้แก็สต้มน้ำให้ร้อนครับ เปลี่ยนเสื้อผ้า จัดการตัวเอง เหม็นสุด ๆ เมื่อคืนไม่ได้อาบน้ำ 8องศาใครจะไหว555++ เก็บของเข้ารถ ชาร์ตแบตกล้อง แบตมือถือ เค้าคิดค่าชาร์ตแค่ครั้งละ10บาทเองครับ กี่เครื่องก็ได้ ผมเห็นว่ามันถูกเกินไปเมื่อเทียบกับ อช.อื่นๆ น่าจะเก็บแพงกว่านี้ครับ...
พอเสดแล้วเราแวะกินข้าวที่โรงอาหาร หมูกระเทียมที่นี้อร่อยสุดๆครับ พอท้องอิ่มเราก็บอกลา พี่ ๆเจ้าหน้าที่ สอบถามเส้นทางเพื่อเดินทางต่อในเย็นวันนั้น จุดหมายต่อไป...ภูหัวฮ่อม......................

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

ภาพสวยมากครับ..ได้ฟิวสุดๆ..ติดตามอย่างใจจด..ใจจ่อคับ... :coolly-0039: :coolly-0039:

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

​

ฉากที่4.ภูหัวฮ่อม...
เป็นอีกจุดหนึ่ง ของ อช.นาแห้วครับ เดินทางจากอช.นาแห้วหรือภูสวนทรายในระยะทางไม่ไกลมากก็ถึง ในเวลา10-15นาที
ที่ภูหัวฮ่อมสามารถมองเห็นภูเขา ฝั่งประเทศลาว และมองเห็น อ.นาแห้ว ที่นี้เหมาะสำหรับ การชมวิวฝั่งลาว และเนินเขาต่าง ๆ ทั้ง เนิน 1428 เนิน 1408 ภูสอยดาว เราจึงตัดสินใจว่าจะถ่ายพระอาทิตย์ขึ้นที่นี้ให้ได้ครับครับ ถ้าฟ้าเป็นใจ...

17.20น.เราก็มาถึง ที่นี้ไม่ใหญ่มากครับ แต่มีห้องน้ำ อาหาร ที่พัก เรามาถึง มีนักท่องเที่ยวแค่ 5คนเองครับ น้อยมาก..มีกางเต๊นท์กันอยู่แค่ 2 หลัง+เราอีกเป็น 3 หลัง หลังจากจัดแจงกางเต๊นท์เสร็จ ก็มืดพอดี เราจึงไปนั่งเล่น นั่งคุย กับเจ้าหน้าที่เล็กน้อย เรื่องทิศทางขึ้นของพระอาทิตย์ ทะเลหมอก แล้วก้ขอตัวแยกย้าย...

20.00น.ฟ้าเปิดครับเหมือนเป็นข่าวดี ดาวเต็มฟ้าเลย ผมจึงเอากล้องออกมาตั้งเพื่อที่จะถ่ายดาวทั้งฟ้ามาให้ชม ตั้งด้วยกล้องดิจิตอล เปิดชัตเตอร์B ใช้เวลาเกือบ3ชั่วโมง...3ชั่วโมงผ่านไป แทบช็อก :coolly-0018: เมื่อภาพที่ได้กลายเป็นแบบนี้ซะงั้น...
เกิดไรขึ้นกะกล้องผมเนี้ย...แต่ก็แก้ตัวด้วยกล้องฟิมล์ที่เอาด้วยอีกตัวหนึ่ง(โอกาศหน้าจะเอารูปจากกล้องฟิมล์มาให้ดูครับ) เพื่อนผมเลยออกมาถ่ายดาว แทนครับ แล้วหลังจากนั้นก็แยกกันไปนอน...

​

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

รูปสวยมากมาย

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

​

​

ฉากที่5.และก็ไม่ทำให้เราผิดหวัง อาทิตย์ขึ้น-ทะเลหมอก
29-12-2551
เช้าวันนี้เราตื่นขึ้นมาประมาณ 6โมง และฟ้าก็ยังเปิดต่อเนื่องจากเมื่อคืนครับ...
พระอาทิตย์เริ่มขึ้นพอดี มีนักท่องเที่ยว จับจองพื้นที่ถ่ายรูปแต่ดูยังไง คนก็ไม่เยอะครับ..ถ่ายรูปกันได้สบายๆใครชอบมุมไหนก็จับจองกันไป
พอ 6โมงกว่า ๆ พระอาทิตย์ก็ขึ้นเหนือทะเลหมอกเต็มดวงทีเดียว เป็นที่พอใจ ที่เราอุตส่าเฝ้ารอ คิดว่าจะไม่ได้ดูซะแล้ว พอแดดอ่อนเริ่มทอแสงผมก็เริ่มถ่ายรูปอื่นๆไปตามเรื่อง ตามราว แล้วแต่ว่าจะเจออะไร...

สักพักเราก็เดินย้อนกลับมาอีกฝั่ง มาถ่ายทะเลหมอก จากทางฝั่งลาวบ้าง สวยงามทีเดียว ถ้าเรามองดีๆ จะเห็น ภูสอยดาว อยู่ลิบๆ เนิน1482 เนิน1408 ที่เราไปนอนมาเมื่อคืน ...จากนั้นเราก็เก็บภาพไปเรื่อย และกินข้าว จนได้เวลาประมาณเที่ยง...เราก็เก็บอุปกรณ์สัมพาระเพื่อที่จะเดินทางต่อ...ที่หมายสุดท้ายในครั้งนี้ของเราคือ....แก่งคุดคู้-เชียงคาน...
เส้นทาง ต่อจากนี้ไป จะเดินทางค่อนข้างลำบากทีเดียว ผ่านชายแดน-หมู่บ้าน ขึ้นเขาคดเคี้ยว ด่านตรวจ ถนนเป็นหลุมบ่อ...ระยะทางค่อนข้างไกลพอสมควร แต่ยังไงก็ต้อง
ไปให้ถึงครับ..."เชียงคาน...เมืองปายแห่งลุ่มแม่น้ำโขง......"

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

​

ฉากที่6.เลียบน้ำโขง-แก่งคุดคู้-เชียงคาน...
หลังออกจากภูหัวฮ่อม ทางผ่านเราแวะไหว้พระที่วัดเก่าอายุ 400กว่าปี "วัดศรีโพธิ์ชัย"วัดเก่าแก่มากๆ ปกติจะไม่เปิดให้ขาจรเข้าดูเด็ดขาด นอกจากว่าจะมีผู้ใหญ่บ้านมาคอยดูแล เพราะเคยมีข่าวว่ามีพวกลักลอบขโมยของเก่าในวัด แต่วันนี้เราโชคดีเลยได้มีโอกาศเข้าชมคับ...วันนี้ฟ้าใสมากๆเหมาะแก่การท่องเที่ยวเดินทางทีเดียว...จากนั้นเราก็เดินทางต่อ มุ่งสู้แก่งคุดคู้-เชียงคาน เส้นทางช่วงนี้ จากนาแห้ว-ต.ปากหมัน-บ.วังสัมพัธ์-บ.น้ำฮอย จะเป็นทางหลวงจังหวัด 2195แล้วเข้าสู่ ต.อาฮี ช่วงนี้ค่อนข้างคดเคี้ยว เลี้ยวลดทีเดียวครับ มีสิทธิเมารถได้ง่ายๆ แต่สองข้างทาง ภูมิประเทศสวยดีทีเดียว พอเลย ต.อาฮี ต่อไปจะเป็นถนนหมู่บ้าน เลียบชายแดน ซึ่งมีหลุมบ่อ จากรถบรรทุก ที่ข้ามมาจากฝั่งลาว สะพานมิตรภาพแม่น้ำเหือง และด่านตรวจของทหารตลอดเส้นทางครับ...เนื่องจากเราต้องทำเวลาเลยไม่ได้แวะสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว และก็เรื่อยต่อไปถึงต.หนองผือ-บ.น้ำพร ถึงตรงนี้เราเข้าสู้เส้นเรียบน้ำโขงแล้วครับ...ถนนเส้นนี้ไม่ค่อยดี แต่พอวิ่งได้ฝุ่นค่อนข้างเยอะทีเดียว..ไม่นานเราก็มาถึง เชียงคาน แต่เรายังไม่เข้าเชียงคานครับ เราเลยต่อไปที่แก่งคุดคู้ก่อน...16.00น.เราก็มาถึง...แก่งคุดคู้ ....

​

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

​

แก่งคุดคู้...อยู่ห่างตัวเมืองเชียงคานประมาณ3-4 กิโลเมตร พอน้ำโขงแห้งจะเห็นเป็นเนินหินที่ขึ้นอยู่กลางแม่น้ำโขงค่อนไปทางฝั่งลาว เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจทีเดียว...วันที่เราเดินทางมาถึงน้ำแห้งครับ เลยลงไปถ่ายรูปได้สบายไม่ต้องถึงกะลุยน้ำ ที่นี้ดูๆแล้วเหมือนเมืองนอกแถบเนปาล อินเดียบอกไม่ถูก ไม่เหมือนเมืองไทย เมืองลาว ที่นี้สวยงามมาก...พอชักภาพกันเสร็จ เริ่มเย็นมากแล้ว เราก็ย้อนกลับมาที่เชียงคาน เลี้ยวขวาเข้าสู้ ถนนศรีเชียงคาน-ถนนชายโขง...มาหาที่ซุกตัวนอนหลบไอหนาว

เราได้ที่พักชื่อ ศรีพรรณ โฮมเสตย์ และเราก็หาข้าว ปลาอาหารกิน ด้วยต้มยำปลาน้ำโขง(จนถึงวันนี้ยังไม่ทราบได้ว่าปลาอะไร) อร่อยมาก รอบดึกตบท้ายด้วยกาแฟ และนั่งฟังเพลงหมอลำที่เจ้าของร้านเปิด ฟังแล้วได้รสชาดของถิ่นอีสานดีจริง ๆครับ...

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

​

ฉากที่7.สวัสดีเชียงคาน......
30-12-2551
"เชียงคาน...เมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง..."หลายคนคงสงสัยว่าทำไมผมถึงเรียกแบบนี้ครับทั้งๆที่ ทั้งสองแห่งนี้อยู่กันคนละจังหวัด อยู่ห่างไกลกันเลยทีเดียว
เพราะว่าที่นี้ค่อนข้างเหมือนเมืองปายครับ ไม่ว่าจะเป็นผู้คน นักท่องเที่ยว ที่อยู่อาศัย ร้านรวงต่างๆ เหมือนปายยังไงยังงั้นเลย ไหนจะร้านโปสการ์ด เช่าจักยาน มอเตอร์ไซเก่า ร้านนมสด แต่มีสิ่งที่แตกต่างกัน ตรงธรรมชาติครับ ที่นี้มีแค่แม่น้ำโขง ไม่มีนาข้าว ไม่มีไร่นาให้เห็นเหมือนเมืองปายเท่าไร คนส่วนใหญ่ของที่นี้ประกอบการประมง และสิ่งทอ...และก็ยังไม่บูมถึงขนาดว่ามีฟรั่งเดินมากกว่าคนไทยครับ แต่เชื่อเถอะอีกไม่นาน ผมว่าที่นี้ดังแน่ ๆ...

เมื่อวานเราโชคดีได้ที่พักของ ป้าศรีพรรณ โฮมเสตย์ ตั้งอยู่ที่ ถ.ชายโขงตรงข้ามร้าน "นิยมไทย"ร้านผ้านวมทำมือครับ เพิ่งมารู้ที่หลังว่าป้าแกเป็นคนดังของที่นี้เลย นักท้องเที่ยวส่วนใหญ่ชอบมาพักที่นี้ครับ จากปากต่อปากที่เล่ากันมา ว่าป้าแกใจดีมากๆครับดูแลเราเหมือนลูกหลาน ค่าห้องถูก+มีอาหารเช้าให้(ข้าวต้ม+กาแฟ +ขนมปัง กินได้ไม่อั้น) ช่วงผมไปราคา 300/คืน/ห้อง 2คน ห้องน้ำรวม มี 5ห้อง มีเครื่องทำน้ำอุ่นให้...

ส่วนที่นอนอยู่ชั้น2ของบ้านแบ่งเป็นห้อง ๆ ด้วยไม้อัดบางๆ เพดานด้านบนเปิดโล่ง ปีนแอบดูกันได้ถ้าจะทำ ห้ามทำเสียงอื้อฉาวเด็ดขาดเด๋วเค้าได้ยินกันหมด555++...มีมุ้ง มีที่นอน ผ้านวน พัดลม เปิดหน้าต่างด้านหลังเป็น แม่น้ำโขง
ยามเช้าบรรยากาศสวยงามมากครับ...ตอนเช้าผมตื่นมาที่นี้ ดูจะคึกคักมากเพราะเค้าจะนิยมตักบาตรข้าวเหนียวกันครับ ทั้งพระ ทั้งชาวบ้าน ดูมีชีวิต ชีวาดี...
หลังจากรองท้องด้วยข้าวต้มแสนอร่อยของป้าศรีพรรณแล้ว

​

เราก็เริ่มเดินเท้าเก็บภาพบ้านเรือน ที่อยู่อาศัย..ส่วนใหญ่รูปทรงจะค่อนข้างเหมือนกันครับ โดยเฉพาะบ้านเก่าที่ฉาบปูนใส่ฝาไม้ที่สานขึ้นมา อันนี้เห็นแล้วสุดยอดเลยจิง ๆ ดูคลาสิคดี เก่าๆขลังๆบอกไม่ถูก...แต่ความเจริญก็พอมีให้เห็นบ้าง เช่นบ้านปูนทั้งหลัง หรือร้านรวง แบบถนนข้าวสารบ้านเรา...ผู้คนที่นี้ยิ้มแย้มอารมณ์ดีครับ การดำเนินชีวิตไม่เร่งรีบ ดูเวลาชีวิตที่นี้จะเนิ่นนานดีเสียเหลือเกิน...แต่รถลาจากนักท่องเที่ยวก็ขวักไขว่พอควร เพราะที่นี้มาง่ายครับ รถเก๋งมาได้สบายๆเลย ไม่รู้ที่นี้จะคงอยู่แบบนี้ไปได้อีกนานเท่าไหร่ แต่ผมว่าชาวบ้านที่นี้เป็นนักอณุรักษ์ชั้นดีเลยล่ะครับ เพราะเท่าที่ทราบเค้าจะพยายามคงสภาพ ชีวิต บ้านเรือนให้เหมือนเดิมที่สุด....เท่าที่จะทำได้ แม้กระทั้งยานพาหนะ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมที่นี้ มีแต่คน ขี้มอ/'/ไซด์เก่า จักรยานเก่า...หารถใหม่ๆ ยากครับ นอกจากรถของนักท่องเที่ยว...

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของทริป เราก็เลยใส่เต็มที่ หมดเมโมรี่ ไปหลายกิ๊ก เราเดินถ่ายภาพจนเลยเวลามานาน ตอนนี้เที่ยงแล้ว ผมและเพื่อนคงต้องกลับกรุงเทพฯแล้ว อยากอยู่ต่อ ถ่ายรูปต่อ อยากรู้จักคนที่นี้ให้มากขึ้น และยังอยากทำอะไรอีกหลายอย่าง...เหมือนมันหมดเวลาอย่างบอกไม่ถูก...และก็ถึงเวลาที่เราต้องกลับไป ถ้ามีโอกาศจะกลับมาอีกแน่นอนครับ...ลาก่อน...เชียงคาน...ลาก่อน...จังหวัดเลย...

สุดท้ายฝากรูป ป้าศรีพรรณ และจักรยานคู่ใจของแกมาให้ดูครับ...

​

ปล.ภาพทั้งหมดถ่ายโดย ผม และมีของเพื่อน แทรกๆไปบ้าง
ภาพของผมจะมีคำว่า (C)2008:WWW.DOMEESIT.COM
ภาพของเพื่อนจะมีคำว่า Photo By: WUTTHINAN JANTORI
ส่วนภาพที่ไม่มีข้อความ ร่วมด้วยช่วยกันถ่ายครับ....ฮ่าๆ...

Body...Nikon F5,Nikon D100
Lens Nikkor...80-200.f2.8 / 18-35.f3.5-5.6 / 60.f2.8 marco


รูปทั้งหมด สวยไม่สวยอย่างไร..ขออภัยมา ณ.ที่นี้ แนะนำติชมได้ หรือจะสอบถามการเดินทางก็ได้ครับ ยินดี...

ค่าใช้จ่าย ค่าแก๊ส ค่าน้ำมัน ค่ากิน ค่าที่พัก ผมและเพื่อนไปกัน2คน ตลอดทริปนี้ตกคนละ 2000-2500 บาท ถ้าไปกันเยอะจะถูกลงกว่านี้ครับ...


สุดท้ายขอขอบคุณ...พี่น้อง ทุกคน...ที่ติดตามนะครับ พบกันใหม่ โอกาศหน้าครับ....สวัสดี............

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

ขอดูรูปบรรยากาศเมืองเชียงคานหน่อยดิพี่ เคยได้ยินชื่อแต่ไม่เคยไป

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

อาจาร์โดถ่ายภาพเก่งจริงๆ

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

ยกให้ทุกนิ้วเลยน้อง งามมาก ต่อไปพี่จาไปเที่ยวไหน จาปรึกษา หุหุ:coolly-0028:

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

ดูภาพและอ่านเรื่องราวมันให้ความรู้สึกที่ดีมากๆ....
อยากไปบ้างอ่ะ.......

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

ภาพสวยมากๆเลยครับ
ปีใหม่ผมก็ไปมาเหมือนกันสนุกดีครับ...

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

มุม แสง สี โลเกชั่น จังหวะชัตเตอร์ เจ๋งมาก พี่โด
บอกคำเดียวว่า ตรงรุ่น......

 

Re: พิชิตเนิน1408...เยือนเมืองปายแห่งลุ่มน้ำโขง...(จ.เ ลย)

มิ้นต์ตั้งความหวังทีไร ... ไม่ได้ไปซักที