พ่อหลวงของเรา...

ความสุขของพระมหากษัตริย์ ​

หนึ่งปีที่ผ่านมา...... ​

​

เราใส่เสื้อเหลือง​

เราใส่สายรัดข้อมือสีเหลือง ​

คนนับแสนไปนั่งรอเป็นชั่วโมงๆ หน้าพระที่นั่งอนันตสมาคมเพื<WBR>่อจะได้เห็นพระพักตร์ของพระบาทสม<WBR>เด็จพระเจ้าอยู่หัวเพียงไม่กี<WBR>่นาที

วันนั้น ในขณะที่ทั้งโลกเริ่มเสื่อมศร<WBR>ัทธาในระบบการปกครองโดยม<WBR>ีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข เราได้แสดงให้โลกได้เห็นว่าม<WBR>ีประเทศเล็กๆ ประเทศหนึ่งที่คนทั้งชาติยังซื<WBR>่อสัตย์จงรักภักดีต่อราชวงศ์จ<WBR>ักรี และพระมหากษัตริย์อันทรงเป็นที<WBR>่รักยิ่งของคนไทย ​

.....สิบสองปีที่ผ่านมา...... ​

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่ห<WBR>ัวทรงพระประชวรหนักด้วยโรคห<WBR>ัวใจเพราะทรงงานหนักเกินไป

ในขณะเดียวกัน สมเด็จพระราชชนนีก็ทรงพระประชวรห<WBR>นักอยู่ ณ โรงพยาบาลศิริราชเช่นกัน

เรายังจำรูปในหนังสือพิมพ์ที<WBR>่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด<WBR>็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมพระราช<WBR>ชนนีไม่กี่วันหลังจากการผ่าต<WBR>ัดใหญ่ถวาย พระหัตถ์ข้างหนึ่งกุมอยู่ที<WBR>่พระอุระ และในพระหัตถ์อีกข้างหนึ่งทรงถ<WBR>ือม้วนแผนที่กรุงเทพฯ เพราะน้ำกำลังท่วมกรุงอยู่

ยังจำกันได้ไหม ?​

..... 34 ปีที่ผ่านมา..... ​

วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เป็นครั้งแรกในรัชกาลที่เกิดว<WBR>ิกฤติด้านการเมืองรุนแรงที่สุด​

วันนั้น นิสิตนักศึกษาและประชาชนนับหมื<WBR>่นนับแสนเดินขบวนประท้วงรัฐบาล เหตุการณ์ร้ายแรงยิ่งขึ้น ตำรวจทหารยิงประชาชน ในขณะที่นิสิตนักศึกษาก็เผาสถานท<WBR>ี่ราชการ เกิดกลียุคทุกหย่อมหญ้า คนไทยฆ่าคนไทยด้วยกันเอง

คืนนั้น สถานีโทรทัศน์ทุกช่องถ่ายทอดสดจา<WBR>กพระราชวังสวนจิตรลดา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงม<WBR>ีพระราชดำรัสกันคนไทยทุกคนว่า "คนไทยจะฆ่าคนไทยด้วยกันไม่ได้ ทุกอย่างต้องสงบโดยฉับพลัน "

และทุกอย่างก็สงบโดยฉับพลัน

หลังจากนั้นไม่นาน มีฝรั่งคนหนึ่งมาถามผมว่า " เป็นไปได้อย่างไร ที่คนๆ เดียวจะมีอำนาจเหนือคนทั<WBR>้งประเทศได้อย่างนั้น?"​

ผมไม่ได้ตอบ แต่ตอนนั้นใจผมคิดถึงประโยคที่ มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมชฯ ได้ให้สัมภาษณ์กับสถานีโทรทัศน์ BBC ว่า พระองค์ทรงเป็น "SOUL OF THE NATION" หรือ " จิตวิญญาณของคนไทยทั้งชาติ"
[FONT=Cordia
New] [/FONT]

ยังจำกันได้ ไหม ?​

​

แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอย<WBR>ู่ ? ​

​

เราสร้างค่านิยมผิดๆ ว่าคนที่ประสบความสำเร็จคือคนที<WBR>่มีเงินมากที่สุด ​

​

เราโกงทุกครั้งที่มีโอกาส​

​

เราเรียกร้องประชาธิปไตยโดยคิดถ<WBR>ึงแต่ " สิทธิ" แต่ลืมคำว่า "หน้าที่ "​

เรากำลังฆ่ากันเองทุกวันในภาคใต้​

เราสร้าง " กฎหมู่" ให้เหนือ "กฎหมาย "​

เราเดินขบวนประท้วงในทุกอย่างที<WBR>่เราไม่เห็นด้วย ​

เราก้าวร้าวต่อกัน เราแตกแยกกัน ​

และทั้งโลกกำลังจับตามองเราอยู่ ​

เราเคยหยุดคิดกันบ้างไหมว่า ​

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่ห<WBR>ัวของเรา ​

จะทรงเสียพระทัยเพียงใด ?​

80 ชันษาของพระองค์ท่าน หากเปรียบกับคนธรรมดาก็สมควรที<WBR>่จะได้พักเต็มที่ ได้รับการดูแลและระมัดระวังเป<WBR>็นพิเศษ ไม่สมควรที่จะตรากตรำทำงานหนัก หรือกระทบกระเทือนใจแต่อย่างใด
​

แต่กลับเป็นว่า ในปีที่ครบ 80 ชันษาของพระองค์ท่านยังต<WBR>้องทรงงานอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ทรงต้องอยู่ภายใต้การถวายการด<WBR>ูแลของคณะแพทย์

พระองค์ต้องรับทุกข์ของคนไทยทั<WBR>้งชาติ ​

[FONT=Times New
Roman][/FONT] ​

ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค<WBR>์นี้ ไม่ใช่จะประทับอยู่ในพระราชว<WBR>ังใหญ่โตสวยงาม แห่ล้อมด้วยข้าราชบริพาร ​

หากแต่ความสุขของพระมหากษัตริย<WBR>์พระองค์นี้คือ เมื่อประชาชนของพระองค์ท่านร<WBR>ักสามัคคีกัน รู้จักความพอเพียง และมีสติ- เพียงเท่านี้เอง



แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่ ?

หรือนี่คือการแสดงความกตเวทีต<WBR>่อพระมหากษัตริย์ของเรา ?​

 

​

 

ผมกล้าบอกได้เลยว่าผมก็เป็นคนดีคนนึงในประเทศไทยนี้ซึ่งไม่เคยก่อความเดือนร้อนให้ใคร เพราะผมรักแผ่นดินไทย และรัก ในหลวงของเรา
ขอทรงพระเจริญ​